Sommige combinaties zouden niet moeten werken. Dan doen ze dat.
Het voelt als bedrog.
Dit is geen ingewikkelde wetenschap. Het is Trader Joe’s Pittige Alfredo Fusilloni. Een bevroren zak pasta van minder dan vijf dollar. Ik heb het onlangs gekocht. Besloten om het niet meer alleen te eten.
Waarom genoegen nemen met één smaak als je er twee kunt hebben?
De fusilloni in die tas zijn enorm. Enorm, eerlijk gezegd. Groter dan mijn duim, en ik ben geen krimpend viooltje. Ze hebben die specifieke curve. De sausbaarheid is hoog. Veroordeel de term niet, ik blijf erbij. Het pakt saus zoals cascatelli nooit zou kunnen.
De saus in de diepvriesverpakking is een puinhoop. Op een goede manier. Boterachtig. Kaas. Pittig.
Het doet me denken aan nachokaas uit het honkbalstadion. Veel lof, toch? Dan slaat de hitte toe. Gochujang. Koreaanse gefermenteerde chilipasta. Het voegt een peperige funk toe. Een trap die je overrompelt.
Dus. Ik verdubbelde.
Ik heb Rundvleesloze Bulgogi toegevoegd. Ook bevroren. Ook van Trader Joe’s. Ook heerlijk.
Waarom deze mixen?
Omdat ik van Koreaanse BBQ hou. Ik hou ook van Olive Garden. Gelijke delen, eerlijk gezegd. Ik mikte op iets dat dichter bij de Calabrische steakpasta van dat ketenrestaurant lag. Heeft het gewerkt?
Een vriend heeft het gegeten. Was onder de indruk.
Hier is de methode, eenvoudig:
- Verwarm de Bulgogi in een pan. Volg de doos.
- Zodra het “vlees” gaar is, gooi je de hele zak bevroren pasta erin.
- Roer.
- Ga door totdat de saus bubbelt en de noedels gaar zijn.
Het is ongeveer een 50/50-mix. Of zoveel Bulgogi als je wilt. Bewaar de rest voor een taco. Of rijst. Of eet het later gewoon koud.
** Pittige Alfredo Fusilloni : $ 4,39 (16 oz)
Rundvleesloze Bulgogi**: verschilt per locatie
Smaakt dit naar een roofoverval? Smaaktechnisch? Absoluut. Juridisch? Nee.
Wat is je favoriete bevroren hack? Of eet jij deze pasta zo uit de zak?
Soms is één plus één niet gelijk aan twee. Het staat gelijk aan een feest.
