Ze deed het opnieuw.
Natasha Lyonne bevrijdde de tepel. Op een afterparty in Cannes niet minder. Met name het Avedon-feest, gesponsord door Don Julio en Imagine Entertainment, dat tijdens het Festival de Cannes werd gehouden, was een wervelwind. Je was er of je was er niet. De foto’s staan overal.
Rocker chic, maar maak het transparant
Voor dit specifieke avondje uit droeg ze een donkere mini-jurk van Francesco Scognamiglio. Het was volkomen puur.
Niets verborg iets. Ze combineerde de jurk met kniehoge zwarte laarzen. Ook een zonnebril, waarbij de gebruikelijke mystiek intact blijft, samen met een bijpassende leren tas. De outfit is gedurfd. Het is het soort uiterlijk dat ervoor zorgt dat je stopt met scrollen, al was het maar om te controleren of je telefoonscherm nu niet echt transparant is.
Dit is niet de eerste keer dat ze de aandacht trekt met een gedurfde stijl, en ook niet de eerste keer dat ze uitdaagt wat we op festivals zien. Dit soort outfits laat ze nonchalant vallen. Alsof het niets is. Alsof ze zomaar zonder overhemd uit haar hotelkamer stapte, maar er wel mode van maakte.
Het pantser van een goede outfit
Waarom doet ze het? Of waarom kijken we?
Ze heeft er een keer met Elle over gesproken. Mode is niet alleen decoratie, zei ze. Het is een pantser. Een schild.
“Mode is de grote beschermer.”
Die lijn blijft hangen. Een geweldige outfit maakt het socialiseren gemakkelijker, legde ze uit. Minder intimiderend. Het is moeilijk om nerveus te zijn als je er goed uitziet. Of misschien als je een zonnebril draagt, wat helpt.
Dus misschien is die doorschijnende jurk niet alleen voor de camera’s. Misschien is het de ultieme machtsbeweging. Zelfverzekerd genoeg om gezien te worden. Of zelfverzekerd genoeg om het niet uit te maken wie er kijkt.
Maakt het uit? Waarschijnlijk niet. Het punt staat: ze droeg het. Wij keken. Ze glimlachte achter die lenzen.
