Biały Dom ostro skrytykował komika Jimmy’ego Kimmela po jego żartach podczas niedzielnej ceremonii wręczenia Oscarów skierowanych pod adresem byłego prezydenta Donalda Trumpa i jego żony Melanii. Oburzenie wynika z komentarzy Kimmela podczas ogłoszenia zwycięzców dla najlepszego filmu dokumentalnego i najlepszego filmu krótkometrażowego, w których zażartował z reakcji Trumpa na nieotrzymanie nominacji przez Melanię.
Odpowiedź Białego Domu
Dyrektor ds. komunikacji Białego Domu Stephen Cheng nazwał Kimmela „pozbawionym skrupułów hakerem” i wydał ostro sformułowane oświadczenie, w którym zarzuca mu przerzucanie swojego osobistego nieszczęścia na innych. W oświadczeniu nazwano Kimmela postacią żałosną, której brakuje prawdziwych powiązań nawet we własnej rodzinie i zdaną na uwagę elity Hollywood.
Żarty Kimmela
Kimmel wspomniał o uznanym filmie dokumentalnym Melania, który zebrał słabe recenzje i nie zrealizował zadeklarowanego budżetu wynoszącego 75 milionów dolarów. Kpił także z mediów lojalnych wobec Trumpa, porównując wolność słowa w niektórych krajach do relacji CBS. Dodatkowo skrytykował tematykę dokumentu, sugerując, że jest to bardziej projekt dla pobłażliwości niż poważna produkcja filmowa.
Rosnące napięcie
To nie pierwszy raz, kiedy Kimmel spotyka się z krytyką za swój polityczny humor. W zeszłym roku administracja Trumpa groziła mu w związku z żartem o Charliem Kirku, co doprowadziło do tymczasowego zawieszenia jego programu. Mimo to Kimmel po jego powrocie nadal wyśmiewał Trumpa, okazując naturalny sprzeciw w obliczu nacisków politycznych.
Kontekst i znaczenie
Sprzeczka uwypukliła ciągłe napięcia między politykami a wieczornymi komikami. Administracja Trumpa tradycyjnie reagowała agresywnie na krytykę, często atakując krytyków osobiście, zamiast angażować się w dyskusje na temat istoty ich pracy. Żarty Kimmela, choć prowokacyjne, odzwierciedlają szerszy trend wykorzystywania humoru do rzucania wyzwania władzy politycznej. Incydent uwydatnia niestabilny związek między rozrywką a polityką w epoce nowożytnej.
Odpowiedź Białego Domu można zinterpretować jako próbę odwrócenia uwagi od krytyki poprzez atak na posłańca, zamiast zająć się kwestiami poruszonymi w żartach Kimmela. Sytuacja rodzi pytania o granice satyry politycznej i granice wolności słowa w spolaryzowanym środowisku.
