Het recente optreden van Paris Hilton op Capitol Hill ging niet over mode of roddels over beroemdheden; het was een duidelijke waarschuwing voor de toenemende dreiging van non-consensuele AI-deepfakes, vooral gericht op vrouwen en meisjes. Hilton maakte gebruik van haar eigen trauma uit het verleden – de ongeoorloofde publicatie van een persoonlijke video toen ze 19 was – om de gevaren te onderstrepen van een technologie die het nu mogelijk maakt om met angstaanjagend gemak miljoenen uitbuitende afbeeldingen en video’s te maken. Dit is niet alleen een privacykwestie; het is een nieuwe vorm van digitaal misbruik.
De DEFIANCE Act en het juridische landschap
De timing van de pleidooien van Hilton valt samen met de goedkeuring door de Senaat van de DEFIANCE Act, een tweeledige inspanning die bedoeld is om slachtoffers van door AI gegenereerde deepfake-pornografie juridisch verhaal te bieden. Voor het eerst kunnen individuen die worden blootgesteld aan deepfakes zonder wederzijds goedvinden makers en distributeurs aanklagen. Dit is een cruciale stap voorwaarts, aangezien bestaande wetten moeite hebben om de snelle evolutie van deze technologie bij te benen.
De persoonlijke geschiedenis van Hilton benadrukt het gebrek aan wettelijke bescherming in het verleden. Ze beschreef hoe er begin jaren 2000 ‘geen woorden’ waren om te definiëren wat er met haar gebeurde toen haar privévideo uitlekte. Nu is de schaal veranderd: Hilton beweert dat er online meer dan 100.000 seksueel expliciete deepfakes van haar bestaan, allemaal gemaakt zonder haar toestemming.
De omvang van het probleem: een ‘epidemie’
Het probleem beperkt zich niet tot beroemdheden. Onderzoek wijst op een zeer scheef patroon: uit een analyse uit 2019 bleek dat 96% van de deepfake-video’s pornografisch was, en ongeveer 90% van die video’s was gericht op vrouwen. Het probleem wordt steeds groter, nu kinderveiligheidsgroepen zoals het National Center for Missing & Exploited Children een toename melden van gevallen die verband houden met generatieve AI en seksuele uitbuiting van kinderen.
Dit wordt gedreven door het gemak waarmee afbeeldingen en video’s kunnen worden gemanipuleerd met behulp van tools als Sora en ChatGPT. Een enkele openbaar beschikbare foto is nu voldoende voor kwaadwillende actoren om deepfake-inhoud te creëren, waardoor digitale toestemming belangrijker dan ooit is.
Wat ouders moeten weten
De praktische implicaties voor ouders zijn duidelijk: het digitale landschap is veranderd. Het traditionele ‘vogel-en-bijengesprek’ moet nu ook expliciete gesprekken omvatten over AI-bewerkte beelden, digitale toestemming en privacy-instellingen. Kinderen en tieners moeten begrijpen dat online foto’s en video’s kunnen worden gemanipuleerd zonder hun medeweten of toestemming.
De boodschap van Hilton is direct: “Geen geld of advocaten” zal de slachtoffers volledig beschermen als de juridische en technologische instrumenten om dit misbruik te bestrijden niet aanwezig zijn.
Dit gaat niet alleen over het voorkomen van uitbuiting; het gaat erom een generatie voor te bereiden op een wereld waarin de digitale realiteit steeds minder van waarheid te onderscheiden is. De strijd om digitale toestemming is nu een kwestie van openbare veiligheid.
