Emily Brontë’s Wuthering Heights blijft een van de meest duurzame en controversiële liefdesverhalen uit de literatuur. Het verhaal van Cathy en Heathcliff – een brutale, obsessieve romance gedoemd door sociale klasse – heeft talloze aanpassingen geïnspireerd. De recente controverse rond de film uit 2026, met in de hoofdrollen Margot Robbie en Jacob Elordi, heeft de discussie over de erfenis van de roman en hoe deze zich vertaalt naar het witte doek opnieuw aangewakkerd.
De kern van het verhaal: obsessie en sociale barrières
In de kern volgt Wuthering Heights Heathcliff, een weesjongen die door Cathy’s familie wordt opgevangen. Hun band wordt al snel een allesverslindende passie, maar de maatschappelijke verwachtingen dwingen Cathy om met een rijkere man te trouwen. De daaropvolgende opkomst van Heathcliff aan de macht wordt gevoed door wraak, aangezien hij systematisch degenen vernietigt die hem en Cathy onrecht hebben aangedaan. Deze cyclus van obsessie en vergelding is de reden waarom de roman sterke reacties blijft uitlokken.
De komende aanpassing, geregisseerd door Emerald Fennell, heeft al kritiek gekregen vanwege de castingkeuzes. Fennell verdedigde de cast van Jacob Elordi als Heathcliff door te zeggen dat hij “precies op de illustratie leek” uit haar eerste editie, en beschreef Robbie als anders dan iedereen die ze ooit had ontmoet. Dit leidde tot discussie over representatie en trouw aan het bronmateriaal.
Aanpassingen door de jaren heen
Het verhaal is talloze keren verfilmd, televisie en toneel verfilmd. Opmerkelijke afbeeldingen zijn onder meer:
- Laurence Olivier & Merle Oberon (1939): Een klassieke bewerking die de donkere elementen van de roman verzacht.
- Timothy Dalton & Janet Suzman (1970): Door velen beschouwd als de meest getrouwe bewerking, die de rauwe intensiteit van het verhaal vastlegt.
- Ralph Fiennes & Juliette Binoche (1992): Een visueel verbluffende maar verdeeldheid zaaiende kijk op het materiaal.
- Tom Hardy & Charlotte Riley (2011): Een rauwere, modernere interpretatie.
Het enorme aantal aanpassingen onderstreept de blijvende aantrekkingskracht van het verhaal. Elke versie weerspiegelt de culturele context van zijn tijd en geeft vorm aan de manier waarop de personages en hun tragische romantiek worden waargenomen.
Waarom het er nog steeds toe doet
Wuthering Heights blijft bestaan omdat het inspeelt op primaire emoties: passie, verraad en de vernietigende kracht van onbeantwoorde liefde. Het verhaal stelt ongemakkelijke vragen over klasse, moraliteit en de moeite die mensen zullen doen om obsessief te worden. De nieuwste bewerking zal, net als alle voorgaande, ons begrip van dit literaire meesterwerk versterken of uitdagen. Of de film van Fennell nu slaagt of mislukt, het zal ongetwijfeld tot verdere discussie leiden over de blijvende erfenis van de roman.
