Voor de meesten begon het niet als een tragedie. Het begon in 1995. Jimmy Lai lanceerde Apple Daily met een uniek, agressief doel: de luidste stem zijn in het medialandschap van Hongkong. Hij bracht niet alleen het nieuws. Hij heeft het vormgegeven. Hij maakte van de roddelbladen een wapen tegen de autoriteit.
Jarenlang bloeide het op controverse. Het richtte zich op de Chinese regering met meedogenloze kritiek. Het steunde de mensen op straat. Toen in 2014 de Paraplubeweging uitbrak, was de krant er. Toen de massale protesten de stad in 2019 opschudden, was Apple Daily de megafoon. De voorpagina’s waren gevuld met beelden van onrust en krantenkoppen die het verhaal van Peking ter discussie stelden.
Toen kwam juni 2020. De Nationale Veiligheidswet trof Hong Kong als een hamer. Opeens werden de lijnen getrokken. Het steunen van protesten was niet alleen een redactionele keuze. Het was een misdaad.
Het einde kwam niet met een sisser af. Het ging gepaard met een inval. Begin juni 2021 viel de Chinese politie het kantoor van Apple Daily binnen. Ze hebben harde schijven in beslag genomen. Ze arresteerden redacteuren. Ze arresteerden Jimmy Lai. De boodschap was duidelijk. Deze publicatie was niet langer alleen maar een bedrijf. Het was een vijand van de staat.
De sluiting was onmiddellijk een feit. De website werd donker. De gedrukte editie verdween. Voor miljoenen lezers was het het tot zwijgen brengen van een van de laatste onafhankelijke stemmen die nog in Hong Kong waren achtergebleven. Het tijdperk van Apple Daily was voorbij. De stilte die het achterliet was oorverdovend.
